Lizzie Borden

Christmas is coming! En als je gepland hebt om met je familie gezellig samen te gaan vieren in een afgelegen chalet, dan denk je best misschien nog een keer na. In 1990 gaat de familie Tiede gezellig vieren in hun afgelegen hut in Utah. Zo afgelegen, dat het niet eens te bereiken is met de auto, maar enkel per sneeuwscooter. Het is een enorm gezellige boel tot ze op een dag terugkeren en opgewacht worden door twee onbekende mannen. Blijkbaar is het huisje toch niet zo moeilijk te bereiken dan gedacht.. 

Rolf Tiede wordt geboren op 29 september 1930 in Duitsland, maar verhuist op zijn elfde eigenlijk al naar Amerika met zijn ouders. Daar ontmoet hij op zijn twintigste Kaye Tidwell. De twee zijn opslag verliefd. Wanneer ze verhuizen naar Texas, dromen ze van een groot gezin. Helaas blijkt dat helemaal niet vanzelfsprekend voor het koppel. Kaye raakt maar niet zwanger dus besluiten ze te gaan adopteren. Daaruit volgen twee prachtige kinderen, Linae en Sean. Maar bij het adopteren van hun zoon staat het koppel opeens voor de leuke verrassing dat Kaye eigenlijk toch al twee maanden zwanger is. De droom van het grote gezin wordt uiteindelijk voor het paar werkelijkheid met de komst van Tricia. Kaye en Rolf zijn fantastische ouders en hebben alles over voor hun kinderen. 

Naast hun woning in Texas, bezitten ze ook een gezellig vakantiehuisje in Utah. Echt helemaal midden in de bergen in een dorpje waar slechts 600 mensen wonen. In Oakley gebeurt eigenlijk nooit iets. Enkele kleine inbraken, maar weinig tot geen criminaliteit om zich in Amerika te bevinden. Het huisje van familie Tiede ligt zoals dus ongelofelijk afgelegen, helemaal in the middle of nowhere. Er ligt zelfs geen normale weg naar toe. De familie stopt altijd met hun wagen vier kilometer voor het huis en vertrekt dan op sneeuwscooters richting hun stekje. Het is een enorm groot huis met een prachtig uitzicht over de bergen van Oakley. De plek heeft zelfs een naam, Tiedes Tranquility. Iedereen is er dol op. 

huis van Lizzie Borden

Net zoals elk jaar gaat het gezin samen in Tiedes Tranquility kerst vieren. Ze starten hun verblijf op 20 december. Kaye en Sean vliegen eerst naar Utah en worden daar opgewacht door de zus van Kaye. Rolf, Linae en Tricia komen pas de dag erna aan. Wanneer moeder en zoon samen onderweg zijn, is het bitter koud in Oakly. Denk maar aan min zes of min zeven graden celsius. Terwijl ze aan de laatste etappe op de sneeuwscooters bezig zijn, zien ze een man verward ronddwalen en die bovendien totaal niet voorzien is op dat soort weersomstandigheden. Een dun jasje, spijkerbroek en absoluut geen vochtbestendige schoenen. Kaye stopt even om te vragen of alles wel oké was met de man, maar ze wordt compleet genegeerd. Kaye vindt het maar ongemakkelijk, maar ze zet haar tocht verder. 

Eens in het huis is het onmiddellijk een gezellige boel. Ze versieren de woonkamer, pakken hun spulletjes uit, leggen cadeautjes onder de boom en maken zich helemaal klaar voor het kerstfeest enkele dagen later. Wanneer een dag later Rolf aankomt met hun twee dochters moet Kaye het hele verhaal rond de ontmoeting met die vreemde man toch wel even kwijt. Ze voelt zich wat onveilig en vraagt of haar man zijn wapen toch niet bij de hand wil houden. Rolf vindt het allemaal maar gedoe, maar doet het toch om Kaye gerust te stellen. 

Het gezin beseft dat ze eigenlijk niet alle inkopen hadden voor het feest. Daarom vertrekken ze naar de dichtstbijzijnde stad om verder te winkelen. Die nacht slaapt niemand in de vakantiewoning. Sean eindigt bij zijn tante en de anderen gaan naar Oma Beth om daar te overnachten. De volgende dag zou hun oma meekomen om het kerstfeest te vieren.

Lizzie Borden in rechtzaak

Precies toch niet helemaal alleen

Het is 22 december. Beth, Kaye & Linae besluiten om op voorhand al naar het huisje te gaan. Vader Rolf en Tricia volgen iets later. Eens ze aankomen zijn ze helemaal bevroren van de tocht op de sneeuwscooters. Linae beslist eerst haar handen binnen wat te gaan opwarmen aan lauw water en om dan haar oma en moeder te gaan helpen uitpakken. Wanneer ze de keuken binnenloopt, ziet ze een grijze schim achter de koelkast duiken. Eerst denkt Linae dat het haar neef is want die zou ook nog komen voor het kerstfeest. Maar dan komt de schaduw achter de koelkast vandaan en ziet ze dat ze dat helemaal fout ingeschat heeft. Het is een vreemde man met krullend, pluizig haar en een grijze hoodie aan. In zijn hand houdt hij een pistool en houdt haar onder vuur. Linae denkt dat als ze alles doet voor de onbekende, hij wel weer zou vertrekken. Maar de man draagt haar op om haar moeder en grootmoeder buiten te halen. Zodra ze bovenaan de trap komt, komt er opeens nog een onbekende indringer tevoorschijn. Een grote man met een best gekke bril. Ook hij is gewapend en richt onmiddellijk zijn pistool op Kaye. Zij probeert te onderhandelen. Ze wil hen alles aanbieden in ruil dat ze zouden vertrekken, maar nog geen seconde later worden er verschillende schoten gelost. Linae ziet haar moeder op de grond vallen, terwijl haar oma ook wordt neergeschoten. Beth probeert nog moedig overeind te komen, maar wordt dan opnieuw geraakt door twee kogels. Heel dit tafereel heeft slechts drie minuten geduurd. Er was geen onderhandeling mogelijk, maar moorden was het enige doel van de indringers. 

Er valt een oorverdovende stilte over het hele huis. Linae beseft dat ze net haar moeder en grootmoeder verloren is. Ze begint te bidden, maar de man in de grijze trui verplicht haar te stoppen. Hij toont nul empathie. De mannen nemen Linae mee naar de slaapkamer en binden haar vast. Ze tapen haar mond dicht en laten haar alleen achter. Eén van de mannen toont een eerste blijk van empathie wanneer hij de hond bij haar achterlaat zodat ze zich niet eenzaam voelt. 

Linae hoort hoe de lichamen naar het binnenplaatsje onderaan de trap worden gesleurd. Ze worden met sneeuw bedekt en de twee indringers beginnen met schoonmaken. Niet heel veel later arriveren Rolf en Tricia aan het huis op hun sneeuwscooter. De mannen dwingen Linae om naar buiten te gaan terwijl één van hen Rolf en Tricia via een andere weg benadert. Rolf en Tricia worden meteen onder schot gehouden bij aankomst en worden gevraagd om geld. Rolf zegt dat ze alles mogen hebben in ruil dat ze vrij worden gelaten en gooit een briefje van honderd dollar op de grond. De indringer met de grijze hoodie beveelt zijn compaan om Rolf neer te schieten. Hij twijfelt en begint te trillen. Hij laadt het wapen wel, maar haalt de trekker niet over. De man in de grijze trui raakt geïrriteerd, laat Linae los en begint zelf te schieten. Maar zijn wapen weigert in eerste instantie. Het is pas bij poging drie dat er schoten worden gelost. Rolf valt neer en zijn dochters zijn compleet buiten zinnen. Ze beseffen dat het enige wat ze kunnen doen om te overleven, is doen wat de mannen zeggen.

Lizzie Borden in rechtzaak

Wat opvalt, is dat de mannen ook echt in het huis hebben geleefd. Cadeaus zijn opengemaakt, het bed is beslapen en er liggen overal blikjes. Tonnen bewijsmateriaal dat natuurlijk vernietigd moet worden. De indringers beslissen om het huis in brand te gaan steken. Natuurlijk heeft familie Tiede veel jerrycans vol benzine staan voor hun sneeuwscooters. Daarmee zetten ze het hele gebeuren in brand. Eén van de twee gaat ook nog even naar Rolf om te kijken of hij wel degelijk dood is en schiet hem om zeker te zijn toch nog eens in het achterhoofd. 

Daarna bevelen de mannen Linae om hen mee te nemen op de sneeuwscooters naar de garage. Linae twijfelt even om te vluchten, maar houdt zich toch in omdat ze schrik heeft dat ze haar jongere zusje in gevaar brengt. Tijdens de rit naar de garage passeren ze hun oom Randy. Die ziet zijn nichtjes en begint enthousiast te zwaaien. Hij denkt dat de mannen hun vriendjes zijn die meekomen naar het kerstdiner. Linae en Tricia reageren niet uit schrik dat de indringers hun oom iets zouden aandoen. Ze zeggen hen dat ze de man nog nooit gezien hebben.

Wanneer ze bij de garage zijn aangekomen, stappen ze in de auto. Hun oom is hen achtervolgd. Randy wil de auto doen stoppen, maar de meiden doen opnieuw alsof ze hem niet kennen. Alleen maar om de man te redden. Dan zien ze een sneeuwscooter naderen. Iedereen kijkt enorm verward op wanneer het iemand blijkt dat totaal niet voorzien is op de weersomstandigheden en er heel benauwd aan toe is. Het is Rolf. Rolf heeft de aanval overleefd. 

De achtervolging

Rolf is er immens slecht aan toe. Zijn gezicht is opgezwollen, heeft meerdere schotwonden en hangt vol bloed. In een grote paniek roept Rolf dat zijn vrouw en schoonmoeder neergeschoten zijn en zijn dochters zijn ontvoerd. Het is een wonder dat Rolf nog leeft. Blijkbaar hebben ze het soort kogels gebruikt die normaal dienen om gevogelte mee neer te schieten. Zeker plausibel dat die dodelijk zijn, maar zijn wel minder sterk. Rolf is blijven alsof hij dood was en liet zich besmeuren met benzine tot hij de sneeuwscooters met de indringers hoorde vertrekken. Snel deed hij dan zijn pak uit, ging onder de douche staan en nam een sneeuwscooter om hulp te gaan zoeken. Randy heeft geen tijd te verliezen, zorgt ervoor dat zijn broer veilig op zijn achterbank komt te liggen en rijden ze dezelfde kant op als de indringers. 

Ondanks dat dit absurde verhaal zich afspeelt begin de jaren negentig, bezit Randy wel een telefoon. Natuurlijk zijn er in die tijd niet zoveel zendmasten dus het is niet zo simpel om de hulpdiensten te pakken te krijgen. Het duurt heel erg lang voor hij binnengeraakt en nog voor hij het hele verhaal kan doen, slaat de telefoon af. Randy ziet geen andere oplossing dan gewoon naar een benzinestation te rijden om daar via een telefooncel te bellen. Daar vertelt hij in paniek dat zijn nichtjes ontvoerd worden en zijn broer stervende op zijn achterbank ligt. 

De politie komt direct in actie en gaat op zoek naar de auto met de meisjes en hun ontvoerders. Ze kruisen elkaar en de politie zet direct de achtervolging in. Uiteraard slaan zij op de vlucht. De politie probeert zelfs de straat te blokkeren, maar daar rijden ze ook gewoon dwarsdoor. Uiteindelijk raken de mannen de macht over het stuur kwijt en rijden ze met een enorme snelheid de berg af. Wanneer de auto tot stilstand komt, wordt die onmiddellijk onder schot gehouden door de politie.

Lizzie Borden in rechtzaak

De mannen worden uit de auto gehaald en in de koude sneeuw op hun knieën gedwongen. De politie arresteert hen onmiddellijk. Het gaat hier om Edward Deli en Von Taylor. Edward is 21 en Von amper 25 jaar oud. Beiden hebben ze recent vastgezeten in de gevangenis van Utah. Von heeft enkele inbraken op zijn palmares staan en Edward zat vast voor brandstichting. Beiden geen onbekende voor de politie dus. Ze hebben elkaar ontmoet in een soort halfway house. Dat is een instituut waar je na je gevangenisstraf blijft om te reïntegreren in de maatschappij. Daar werden ze op 14 december vrijgelaten om te gaan solliciteren, maar zijn ze samen gevlucht en niet meer teruggekomen. Met z’n tweeën liften ze naar Oakley omdat de vader van Von daar een huisje heeft. Eens ze daar zijn breken ze in in verschillende huizen, kammen ze de buurt uit en krijgen uiteindelijk het huisje van familie Tiede in het vizier. 

Herinner je nog dat Kayle die rare man zag op haar sneeuwscooter? Dat was dus Von. Twee dagen na die ontmoeting zijn ze teruggekomen om het huis in de  gaten te houden. In het huis zelf, hebben ze ook twee dagen gespendeerd. Hun initiële plan was om een auto te stelen en hun dochters mee te ontvoeren als schild. Ze wilden hun tocht verder zetten naar New York. Waarom ze uiteindelijk zijn gaan moorden, is niet duidelijk, maar het moest zeker en vast hun plan geweest zijn aangezien alles in drie minuten gebeurd is.

Het hele vakantiehuis wordt onderzocht door de politie die daar een ravage aantreft. Het huis is zwaar beschadigd door de brand, er zijn kogelgaten en de lichamen van Beth en Kayle liggen er ook nog. Ze vinden ook een videorecorder met een tape. De politie verwacht daarop gezellige familiebeelden te zien waar ze alles klaar maken voor kerst, maar niets is minder waar. Op de videobeelden treffen ze Edward en Von aan die leven in het huis van de familie. Ze openen cadeautjes op de meest cynische manier. Ze maken er grappen over en tonen eigenlijk nul respect tegenover de familie. Door de beelden is het voor de politie ook duidelijk dat Von de persoon is die eigenlijk de leiding heeft genomen in het hele gebeuren. 

Von Taylor wordt schuldig bevonden voor moord met voorbedachte rade. Aangezien hij gezien wordt als de leider, krijgt hij tweemaal de doodstraf. Omdat Edward de leiding niet heeft genomen, maar wel heeft meegedaan, krijgt hij een levenslange gevangenisstraf. Het was een heftig proces. Linae was de hoofdgetuige en kon alles tot in detail herhalen. Wie welke schoten heeft gelost, wanneer wat is gezegd, tot in het detail. Von toont totaal geen empathie of spijt. In het proces verschijnt er ook wel een heel speciale getuigenis. Von en Edward geloven hun ogen niet als vader Rolf plaatsneemt op het getuigenbankje. Zij wisten tot op dat moment niet dat de man het overleefd had.

In 2001 schrijft Edward tijdens zijn gevangenisstraf een brief naar Linae om zijn spijt te betuigen. Hij beseft wat hij haar heeft aangedaan en wil om vergiffenis vragen. Het duurt tot 2009 voor hij daar antwoord op krijgt, maar er volgt een klein wonder. Linae vergeeft het hem. Voor haar is dit het moment waarbij ze alles achter zich kan laten. Het vakantiehuisje hebben de overlevende familieleden bewaart. Ze hebben het opgeknapt en mooier gemaakt dan het ooit was. Vanaf nu is Tiedes Tranquility een plek van troost.

True Crime Tips

Lees zeker ook onze andere blogposts over bekende en minder bekende moordzaken.

Heb je door al dat lezen ook zin gekregen om een eigen moordzaak op te lossen? Check zeker onze webshop voor de meest bloedstollende cases!

Webshop